Tek Başına Sofia’da:)

Tek Başına Sofia’da:)

Evet bu benim bir hayalimdi. Yurt dışına gelmek özellikle tek başına gelmek büyük bir cesaret evet bence de..Ama benim sorunum tek başına başka şehirlere gitmekti.Ve uzun zamanda gidemedim. Açıkçası Bugaristan’a ilk geldiğim zaman kalacağım bir yer ve beni karşılayacak insanlar vardı.Ama şu an Sofia ‘dayım.Ve tek başına geldim buraya .Gerektiği yerde tabiki sordum.Ve bir engelimi daha yıktım.Öncelikle neden buraya geldiğimi ve sonra yolculukta ne yaşadığımı anlatmak istiyorum.

Ben AGH (Evs) yapıyorum burada .Ve Sofia’ya bir haftalık eğitim için geldim.Buranın dışında farklı iki şehire de gittim ama diğer gönüllülerle birlikte .O zaman tek başıma asla gidemeyeceğimi düşünüyordum. Taki hocamızın eğitim alacağımı ve Sofia ‘ya gitmem gerektiğini söyleyene kadar. O kadar stresliydim ki! Bir ay öncesiydi.Kara kara düşünüyorum.Acaba gitmesem mi? Gitmesem ne olur? Off ama bir sürü benim gibi gönüllü olacak eğer gitmezsem onlarla tanışma fırsatını kaçıracaktım .Evet sonra korkumu yenemesem de en azından gitmeme fikrinden vazgeçtim. Düne kadar hiç düşünmedim hatta harita üzerinden ne nerede araştırması da yapmadım.Belki bu saçma ama eğer tren istasyonu ile otel mesafesi fazla olsaydı yine vazgeçerdim biliyorum kendimi… Neyse dün arkadaşın tavsiyesiyle haritadan kontrol ettim.Ve cidden de 1 saatlik yürüme mesafesi. Çok fazla başka seçeneğim vardı ama açıkçası taksıye binip para harcamak istemedim.Neyse dün Tervel’den minübüse binip Dobrich’e geldim.Sonra koşarcasına tren istasyonu:)

Akşam üzeri geldiğim için kesinlikle karanlığa kalmak istemiyordum.İstasyona geldim..Bilet almak için beklerken bir teyze geldi yanıma o da Sofia’ya geliyormuş.3 dil biliyordu. Ama Türkçe ve ingilizce hariç.Google translate baba sağolsun .Onun sayesinde az çok anlaştık.Dedi aynı yerde gidebiliriz. Allah’ım çok teşekkür ederim. Fazla geçmedi belki yarım saat istasyona bir çocuk geldi. Telefonda konuşuyordu ve türkçe konuşuyordu. Yanımıza geldi teyzeyle konuşmaya başladı önce, sonra bana selam verdi.Ben de dedim türkçe konuşabilirsin. O da Sofia ‘ya gidiyormuş.Dedik ki üçümüz beraber gidelim. Çok şanslıyım.Evet cidden çok şanslıyım..Çok korktum ve çok dua ettim. ve gerçekten çok iyi insanlarla tanıştım.Yol boyunca sohbet ettik. Ben teyzeyle konuşmak istediğim zaman çocuk sağolsun çeviriyordu. Bu arada Türk çocuğun ismi Seynur ,teyzenin ismini tam olarak emin değilim ama Dimitya dedi .Ama yazılışı da farklı olabilir ya da isim tamamen farklı olabilir .Ben sadece duyduğumu yazıyorum:) Bu arada kendisi 67 yaşında ve hala Almanya ‘da bir gazetede çalışıyormuş. Helal olsun .. Sofia ‘ ya gelince dedik ki beraber kahvaltı yapalım.Oturduk kahvaltı yaptık.Önce Dimitya teyzeyle vedalaştık. Yanağımdan öptü nasıl tatlıydı. Seynur ayrılmadan önce internetden otelin yerini bulmama yardım etti.Sonra beni taksiye bindirdi.Taksiyle gitmek istemiyordum.Ama o kadar yorgundum ki .Ve onunla da vedalaştık. Gerçekten çok şanslıydım.Bu korkumu böyle güzel insanlarla birlikte yendim. Şu an otelimdeyim ve heyecanla diğer gönüllülerin gelmesini bekliyorum .Ben biraz erken gelmişim hatta fazlasıyla erken gelmişim. Ama her şeye rağmen burada olmak çok güzel. Umarım bu hafta çok çok çok güzel geçer..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir